ISG Newsletter




Search in ISG




Lecture Series
● ISG's Past Lecture :
Speaker: Aramech Dustdar
Date & time: Saturday May 12, 2007 - 4:00 pm - 5:30 pm
Location: Harvard University - Jefferson Physical Lab, Room 250
    

رامش دوستدار، تحصيلات عالي خود را در آلمان گذرانده و داراي دكتراي فلسفه از دانشگاه بن است. وي بين سالهاي 1352 تا 1357 به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه تهران تدريس مي كرده است . آرامش دوستدار از معدود انديشمندان ايراني است كه همواره آثارش بازتابهاي فراواني در ميان روشنفكران ايران داشته است. اگرچه كتابهاي او در ايران فرصت انتشار نيافته اند، اما در آثار اغلب روشنفكران امروز ايران به آنها اشاره شده يا مورد نقد وبررسي قرار گرفته است.
او يكي از مهم ترين كساني است كه به نقد دروني فرهنگ ما پرداخته و علل دروني عقب ماندگي ايران را جستجو كرده است. اگرچه در اين جستجوها ممكن است ما با بخشي از پاسخهاي وي موافق نباشيم يا حتي در باره آن پرسشهاي نخستيني كه مطرح كرده مشكل داشته باشيم، اما در اين نكته نمي توانيم ترديد كنيم كه او موضوعهايي را براي انديشيدن به روشنفكر ايراني ارائه كرده است و پرسشهايي تازه را طرح كرده است كه فارغ از پاسخهاي خودش نيازمند بررسي است.
در كتاب ”درخششهاي تيره“، دوستدار ”روشنفكري ايراني“ را كه هنر آن را در ”نينديشيدن“ مي داند، به نقدي راديكال مي كشد و با ژرف انديشي سنجشگرانه در رفتار ”فرهنگي ما“ مي كاود تا كارسازي فرهنگي آن را روشن سازد.
تزهاي كانوني اين كتاب تاكيد بر اين دارند كه ما در 150 سال گذشته نيز بر خلاف ظاهرش در اسارت ديرپاي فرهنگي مان همچنان ”ناپرسا و نينديشا“ مانده ايم و در دوره اي كه كلام الهي مستقيماً از افق فرهنگي برخي از متجددان خارج مي شود، روال دروني به همان گونه ناپرسا باقي مي ماند كه پيشتر بوده است.
در كتاب ” امتناع تفكر در فرهنگ ديني“ كه مي توان آن را اصلي ترين اثر آرامش دوستدارا رزيابي كرد، آن بررسي هاي اوليه، به صورتي گسترده به پيش رانده شده و پيكر گرفته اند. آن رگه ي سرخي را كه در آثار پيشين آرامش دوستدار به چشم مي خورد، مي توان در اين كتاب با برجستگي بيشتري پي گرفت. نويسنده بدواً تصريح مي كند كه ظلمت هر اعتقادي، حقيقت هر اعتقاد است. حقيقت بدين معنا، آن ناپرسيده و نادانسته اي ست كه با احاطه ي دروني اش بر ما فرهنگي مي شود، يعني احساس جمعي را تسخير مي كند و شالوده ي اعتقاد را پي مي ريزد. وي، فرهنگ مبتني بر چنين بنيادي را ديني مي نامد و فرهنگ ايران را در سراسر تاريخش بر اين بنياد اعتقادي و لذا ديني مي داند. دو مفهوم بنيادين در اين اثر ”امتناع تفكر“ و ”فرهنگ ديني“ هستند.

The lecture will be conducted in Persian.